شهر میمند

همه شهرهای استان فارس

شهر میمند

امتیاز کاربران:
معرفی
سوغات
غذاهای محلی
گالری
نظرات
میمند
کاربر نظر داده استاند
تاریخچه

میمند فارس شهری است در بخش میمند از توابع شهرستان فیروزآباد استان فارس در جنوب ایران.

نام(های) دیگر دروازه بهشت- شهر عطرو گل و گلاب- شربتخانه شیراز

نام(های) قدیمی جمکان شهر سور

سال شهرشدن

از پیش از اسلام

تاسیس رسمی شهرداری سال 1340

مذهب شیعه

روزهای یخبندان سالانه بین 10 تا 20 روز هوا به کمتر از 5 درجه می رسد
مسافت این شهر از مرکز استان فارس (شیراز) 95 کیلومتر بوده و تا شهر فیروزآباد 65 کیلومتر است.

میمند در صد کیلومتری جنوب شیراز واقع شده‌است.این بخش در آخرین مناطق پیشرفتگی ارتفاعات زاگرس در منطقه گرم و خشک جنوب قرار گرفته و موقعیت مذکور باعث شده‌است تا میمند دارای آب و هوایی معتدل و نسبت به مناطق همجوار خنک تر باشد. میمند در جلگه میان دو رشته کوه نسبتاً بلند از سلسله جبال زاگرس به نامهای سپیدار و پادنا (میمند) که بصورت دو رشته با جهت شمال غربی و جنوب شرقی کشیده شده‌اند، قرار گرفته‌است. کوه سپیدار در طرف شمال شهر میمند قرار دارد و دنباله کوه سبزپوشان شیراز است که دارای جنگل و منابع طبیعی فراوانی است و ارتفاع قله آن متر می‌باشد. در قسمت جنوب و جنوب شرقی میمند کوه پادنا (در اصطلاح محلی پیدنو و در فرهنگهای جغرافیایی میمند نیز گفته می‌شود) قرار دارد که ارتفاع قله آن متر می‌باشد. در غرب نیز کوه کم ارتفاعی به نام قلات وجود دارد که از سیرزجان خواجه‌ای تا میمند به موازات پادنا قرار گرفته‌است. از مشرق نیز به خرمن کوه (یا کوه سور) که از میمند به شکل یک نیم دایره دیده می‌شود متصل است.

اطراف شهر میمند را باغهای و مزارع فراگرفته‌است که در تمام فصلها زیبایی و شکوه خاصی به شهر می بخشند. پوشش گیاهی جنگلهای کوهستانی بیشتر پسته کوهی (بنه) و بادام کوهی (اهلوک) می‌باشد. آب و هوای میمند از نوع معتدل کوهستانی است. از اواخر اسفند تا اواسط خرداد هوای معتدل بهاری و مطبوع است و از این زمان رو به گرمی می‌رود. تابستانهای نسبتاً معتدل و خشک و پاییز و زمستانها معتدل مرطوب می‌باشد. حداکثر دما بیشتر در مردادماه و حداقل دما در بهمن ماه رخ می‌دهد. بیشترین بارش فصلی نیز در بهمن ماه است و میانگین بارندگی سالانه به میزان 450 میلیمتر است که در ارتفاعات بیشتر به صورت برف می‌باشد.

در تقسیمات کشوری بخش میمند یکی از بخش‌های شهرستان فیروزآباد و در محدوده بین بخش‌های کوار و کوهمره شهرستان شیراز، خفر و سیمکان شهرستان جهرم، و بخش مرکزی شهرستان فیروزآباد واقع شده‌است. این بخش شامل یک شهر به نام میمند و 3 دهستان به نامهای خواجه‌ای، پرزیتون و دادنجان و تعداد 34 روستا و آبادی می‌باشد که برخی از آنها عبارت‌انداز: کوشک سرتنگ، چاربید، صحراسفید، گنک، آبگل، افرا، امیرسالار، ترکسلویه، تنگریز، بنه خفرک، مرادآباد، اسماعیل آباد، جوکان، زنجیران، موک، سریزجان، دارنجان، مرجان.

طول جغرافیائی 45/52 شرقی عرض جغرافیائی 52/28 شمالی ارتفاع از سطح دریا 1545 متر در شهر میمند که در کوههای اطراف تا 3200 متر می‌رسد. جمعیت بالغ بر40000 نفر وسعت بخش 3/1942 کیلومتر مربع

تاریخ
میمند شهری تاریخی است و قدمت آن براساس مدارک و بناهای تاریخی بر جای مانده به چند هزار سال می‌رسد. در زمان ساسانیان سرزمین پارس که مقر اصلی حکومت بوده‌است به پنج ولایت یا کوره(خُرٌه) تقسیم شده که هر کوره در واقع مجموعه‌ای از شهرهای یک مسیر است که به مرکز حکومت می‌رسد. ولایت اردشیرخوره یکی از مهم‌ترین کوره‌های پنجگانه فارس بود که در مسیر شیراز تا دریای پارس و جزایر جنوبی قرار داشته و از آنجا مسیر مهم دیگری از کیش و قشم به هند و سراندیب (سریلانکا کنونی) برقرار بوده‌است.

نام میمند در منابع جغرافیایی تاریخی سده‌های نخستین اسلام به‌عنوان یکی از نواحی کوره اردشیر فراوان مشاهده می‌شود. آنچه در اغلب این منابع تکرار شده این است که: میمند شهری است کوچک در ناحیه گرمسیر فارس با هوای معتدل. دارای آب روان و انواع میوه. محصول عمده آن انگور و گلاب. شغل مردم بیشتر پیشه‌وری و تولید گلاب و عطریات.دارای کاروانسرا و مسجد جامع و مردمی بصلاح.

از قدیمی ترین نوشته‌های جغرافیایی در این مورد در کتاب صورالاقلیم نوشته ابوزید سهل بلخی (322 هـ ق) از میمند به‌عنوان یکی از نواحی اردشیرخوره نام برده‌است که در مسیر عبور شاهراه مهمی قرار داشته‌است. و همچنین گوید: . . . گلاب پارس از آن خیزد و به بدریابار و حجاز و یمن و شام و مصرو مغرب و خراسان برند . . . ابن بلخی می‌نویسد: اسکندر چون می خواست شهر‏ ‎ گور (جور) را غرق سازد آب رودخانه را به طرف صحرای میمند منحرف کرد همچنین حمدالله مستوفی در کتاب نزهة القلوب و اصطخری در المسالک و الممالک باز درباره مسیر شیراز تا کیش (کوره اردشیر) از میمند به‌عنوان یکی از نواحی و یکی از ایستگاههای مسافران نام می‌برد.

به هر حال در آن زمان میمند بر سر یک شاهراه تجاری مهم از شیراز به بنادر و جزایرجنوبی و از آنجا به هند قرار داشته‌است و دارای کاروانسرا و بازار مهمی بوره‌است. پس از تغییر مسیر شاهراه فوق به، از اهمیت اقتصادی میمند کاسته شد اما همچنان شهرت خود را به‌عنوان شهری زیبا و فرهنگی و صاحب تولیدات متنوع بویژه عطر و گلاب، حفظ نمود.

اوژن فلاندن جهانگرد مشهور فرانسوی در سال 1841 میلادی (1257هـ ق) با این که در یک زمستان سخت از میمند گذر کرده‌است، از مزارع و باغها و بناهای زیبا و مردمان باصفا و آزاد میمند تعریف نموده و می‌نویسد: « . . . این شهر کوچک در ایران نادر و بلکه منحصر بفرد است . . .»

وضعیت کشاورزی
به علت محدودیت شدید در منابع آبی منطقه، بیشتر اراضی میمند به صورت دیم زراعت می‌گردد. کشتهای آبی از طریق چشمه‌های موجود و بعلاوه در قدیم بوسیله تعداد زیادی قنات و هم اکنون از طریق چاه و تلمبه‌های کشاورزی انجام می‌شود. متاسفانه به دلیل خشکسالی های متوالی و برداشت بی رویه در حوزه آبهای زیرزمینی اکثر چشمه‌ها و قناتها از بین رفته یا دچار کم آبی شده‌اند. مجصولات کشاورزی میمند عبارت‌اند از: گندم، جو، حبوبات، بادام، گردو، انگور، سیب، انار، زردآلو، عسل، گلاب و سایر عرقهای گیاهی نام میمند از دو جزء می + مند تشکیل شده و بطور کلی به معنای محلی است که دارای انگور است.هم اکنون نیز باغستانهای انگور زیادی در میمند وجود دارد که بعد از گلاب و عرقیات از تولیدات عمده آن می‌باشد. گلابگیری و عرقیاتگیری از زمانهای بسیار قدیم در میمند رواج داشته‌است که هم اکنون نیز به دو روش سنتی و صنعتی رایج است.

باغات میمند با سطحی بالغ بر 5000 هکتار و دارای شرایط فصل کشاورزی منحصر یکی از مناطق مهم معتدل سرد استان است. عمده محصولات این مناطق عبارت‌اند از انگور، انار، سیب، گل سرخ، گل نسترن، گردو و بادام، انجیر که اکثراً در دهستانها و روستاهای بخش و شهر میمند قرار دارند. عمده ترین گونه‌های گیاهی میمند در مراتع کوهستانی و جنگلی را محصولات بنه- بادام- کهکم- زیتون- ارژن- سقز(کیالک) زالزالک- انجیر- آلبالو وحشی- کلختک- کنار- بنگرو- ارس- خوشک- ریش بز- کنگر- شبدر- یونجه- جاشیر- گاوزبان- شاطره- کاهو و زنبق وحشی- اسپند- لاله کوهی- پیاز و کرفس وحشی- بومارزان(سرزرد) شیبو و شنبلیله- گل بنفشه و .. تشکیل می‌دهند.

وضعیت صنایع
به دلیل در محرومیت نگه داشتن منطقه و اینکه محور فعالیت مردم حول فعالیتهای کشاورزی و دامپروری می‌باشد، این منطقه از وجود صنایع چشمگیری برخوردار نبوده و صنایع موجود عبارت‌اند واحد کارخانه صنعتی تولید عرقیات (گلاب) ، واحد کارگاه تولیدی سنتی انواع عرقیات و چند کارگاه پنیرسازی و ماست بندی ، و کارگاه زنبورداری و تولید و بسته بندی عسل در کنار گلابگیری و برای ظروف گلاب و عرقها صنعت شیشه گری نیز دایر بوده‌است که در حال حاضر صرفاً بصورت تولید صنایع دستی فعال است.

وضعیت دامپروری
در میمند، پرورش گاو و گوسفند از دیرباز رواج داشته و در کنار کشاورزی شغل اکثری مردم شهرستان را شامل می‌شود. در حوزه تحت پوشش این شهرستان علاوه بر اکثر روستائیان، جامعه عشایری سیار و نیمه سیار نیز اقدام به پرورش و نگهداری دام می نمایند که اکثراً نیز بصورت سنتی می‌باشد و با توجه به وضعیت مراتع که اغلب کوهستانی بوده و همچنین وجود پسچرای زراعت به مقدار زیاد مساعد در پرورش گوسفند به شمار می‌رود. در این منطقه به جز پرورش گوسفند نسبت به پرورش گاو و گوساله، زنبور عسل نیز اقدام می‌گردد. تعداد دام موجود در شهرستان به 000/500 راس بالغ می‌شود و حدود 6000 کلنی زنبور عسل وجود دارد که تولید عسل هر کلنی بطور میانگین 35 کیلوگرم می‌باشد. مضافاً تولیدات فرآورده‌های دامی نظیر پوست- پشم- شیر- ماست- پنیر- دوغ- کره محلی- خامه و ... نیز فراوان می‌باشد. همچنین اخیراً پرورش ماهی قزل آلا نیز در رودخانه زیبای آتشگاه انجام می‌گیرد.

مرتب سازی بر اساس
معرفی سوغات جدید
مرتب سازی بر اساس
معرفی غذای محلی جدید
در گذر زمان
معاصر
مرتب سازی بر اساس
Yandex.Metrica