شهر تودشک

همه شهرهای استان اصفهان

شهر تودشک

امتیاز کاربران:
معرفی
سوغات
غذاهای محلی
گالری
نظرات
تودشک
کاربر نظر داده استاند
تاریخچه
  • تاریخچه

نقاط تودشک و تودشکچویه ظاهراً از پیشینه تاریخی یکسانی برخوردار می‌باشند و به علت قرارگیری در کنار همدیگر داری هماهنگی فرهنگ و آداب و رسوم می‌باشند.لغت تودشک (Toudeshk) از کلمه تودشتک (Toudeshtak) بوده به این مفهوم که به لحاظ وجود ارتفاعات اطراف این نقطه فضای بازی جهت کشاورزی به وجود آمده و تقریباً نسبت به اطراف حالت دشت داشته‌است و به مرور زمان به تودشک تغییر نام یافته‌است تودشکچویه به معنای تودشک کوچک می‌باشد. البته در نگارش Toodeshk و Tudeshk هم نوشته می‌شود اما نگارش صحیح Toudeshkاست و همخوانی با تلفظ صحیح آن بیشتری به لهجه محلی تودشکی دارد.

منشا پیدایش نقاط تودشک و تودشکچویه کاملاً مشخص نیست ولی سابقه نقاط مذبور بسیار طولانی است به نحوی که برخی این سابقه را به زمان قبل از میلاد نیز می‌رسانند. این پیشینه را با بررسی گویش و ساختار معماری منطقه و همچنین نوع کشاورزی و زندگی مردم این منطقه بوضوح مشخص می‌باشد. همچنین در اطراف این منطقه مدارکی مبنی بر ارتباط قوی مردم این منطقه با کرمان، شیراز، نایین، یزد، زابل دارد. همچنین بهاء الدین پدر خواجه شمس الدین محمد بن محمد حافظ شیرازی (حدود 727-792 هجری قمری)، شاعر و غزل سرای بزرگ قرن هشتم ایران و یکی از سخنوران نامی جهان و از اهالی تودشک یا تودشکچو بوده است. البته محل تولد حافظ شهر شیراز بوده است و در شیراز زندگی نموده و نیز وفات یافته‌است. پس از وفات پدر حافظ در سن هشت سالگی و دوران طفولیت به همراه مادرش به شیراز مهاجرت نمود و نزد خانواده مادری دوران کودکی را سپری کرد.

بدنبال شکل گیری نقاط تودشک و تودشکچو مزارع صادق آباد، مزرعه نو و کهنه و رجان به عنوان مراکز فعالیت کشاورزی شکل پذیرفته‌اند روند توسعه نقاط تودشک و تودشکچویه به صورتی است که دو بخش قدیمی و جدید در آن وجود دارد، بخش قدیمی بافت با سابقه‌ای را تشکیل می‌دهد و بافت جدیدی سابقه کمتری دارد. در هر دونقطه تودشک و تودشکچو بافت جدید شامل محله‌هایی است که عمدتاً در سالهای پس از انقلاب شکل گرفته‌است از این محله‌های می‌توان از محله نوبنیاد جنوب غربی تودشک و محله نوبنیاد شمال غربی تودشکچویه نام برد.

  • موقعیت جغرافیایی

شهرتودشک در بخش کوهپایه از شهرستان اصفهان ودر فاصله 90 کیلومتری شرق مرکز استان قرار دارد. این شهر در سال 1380 از تلفیق نقاط تودشک، تودشکچوئیه، صادق آباد، رجان، مزرعه نو و مزرعه کهنه و دهکده‌های کوچک‌تر در منطقه (قندی، انگرود، انجیران و لاگزی) شکل پذیرفت. دو نقطه تودشک و تودشکچوئیه در امتداد محور ارتباطی اصفهان – نائین قرار دارد وسایر نقاط سکونتگاهی در جنوب محور ارتباطی با فاصله 500 تا یک کیلومتر نسبت به همدیگر استقرار دارند. تودشک در سمت شرقی بخش کوهپایه قرار گرفته‌است از طرف شمال به شهرستان اردستان، از شرق به شهرستان نائین و استان یزد، از جنوب به بخش‌های جلگه و بن رود و به دهستان جبل بخش کوهپایه محدود می‌شود. این محدوده در عرض جغرافیایی 32 درجه و 23 دقیقه و 32 درجه و 49 دقیقه و طول جغرافیایی 52درجه و 31 دقیقه تا 52 درجه طول شرقی قرار گرفته‌است. ارتفاع از سطح دریا در سمت جنوبی 1080متر و در قسمت شمالی 2400 متر می‌باشد که با شیبی ملایم به سمت جنوب (زاینده رود سرازیر می‌شود. مرکز دهستان شهر تودشک می‌باشد که در 20 کیلومتری شهر کوهپایه در موقعیت 32 درجه و 42 دقیقه عرض شمالی و 52 درجه و 40 دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ در کنار جاده ترانزیت اصفهان، به پنج استان جنوب و جنوب شرقی کشور قرار دارد. بر این اساس بطور مستند می‌توان گفت از لحاظ موقعیت جغرافیایی شهر تودشک در مرکزی ترین نقطه کشور ایران قرار گرفته است.

  • آب و هوا

این منطقه دارای آب و هوایی نیمه صحرایی است بر اساس آمار منتشر شده از ایستگاه هواشناسی شهر ورزنه در بین سال‌های 1369-1360 میانگین حداکثر دما 37 درجه سانتیگراد بالای صفر و میانگین حداقل دما 6/5 درجه سانتیگراد زیر صفر می‌باشد. میانگین حداقل دما 7/6 درجه سانتیگراد و میانگین حداکثر دمای سالیانه 6/24 درجه است.

آداب و رسوم

شهر تودشک با جمعیت 2062 نفر (برآورد 1383خ.) در شرق بخش کوهپایه شهرستان اصفهان قرار دارد. از لحاظ جمعیتی در اکثر نقاط دنیا پراکنده شده‌اند و به مشاغل گوناگون اشتغال دارند. اغلب مردم محلی به مشاغل خدماتی، کشاورزی، قالیبافی اشتغال دارند. از نقوش مورد استفاده در قالیبافی سبک نایین، اصفهان، کاشان و تبریز با مواد و الیاف مرغوب از جنس ابریشم می‌باشد. آثار بی نظیری از سالهای دور توسظ هنرمندان این شهر خلق شده و در حال حاظر در موزه‌های مهم دنیا از این آثار نفیس نگهداری می‌شود. مهاجرین در مراکز مختلف مشغول به تحصیل یا فعالیت در امور اقتصادی، علمی و سیاست می‌باشند.از فامیلهای اصیل تودشک می‌توان به تودشکی، اعتمادی تودشکی، حسینی تودشکی، محمدی تودشکی، کنعانی تودشکی، عباسی تودشکی، حمامی تودشکی، قاسمی تودشکی، قاسمی تودشکچو، فیروزی تودشکی، حیدری تودشکی، مردانیان تودشکی و عمو حیدری نام برد. همچنین اقوام سلطانی، مصطوفی، علویپور رفسنجانی، قاسم زاده، العکراوی، باقری، قاسمی زاده و...بتدریج از دوران حکومت صفویان در زمان پایتختی اصفهان بین سالهای 880 تا 1111 خورشیدی تا کنون به این شهر مهاجرت نموده و این منطقه خوش آب و هوا را برای سکونت انتخاب نموده‌اند. همچنین در دوره اشغال ایران پس از وقوع جنگ جهانی اول در نیمه اول صفر 1333 قمری تعدادی از تجار و بازرگانان برای حفظ مال و ناموس خود از چنگ دولت‌های انگلیس و روسیه و در امان ماندن از خطر تجاوز شهر تودشک را که تنها منطقه داری ثبات در این دوره تاریخی بود برای سکونت انتخاب نمودند. سابقه سکونت این نقاط به دوران قبل از اسلام می‌رسد. جمعیت شهر تودشک در سال 1375، 3723 نفر در قالب 893 خانوار بوده‌است که در سال 1381 این جمعیت به 4124 نفر در قالب1031 خانوار رسیده‌است. در سالهای دور تا چند سال گذشته دین این منطقه زردتشتی و یهودی (کلیمی) بوده که حدود قرن ششم هجری قمری اسلام با مهاجرت اقوام مختلف و داد و ستد و ازدواج با مردم نواحی تودشک به تدریج وارد این منطقه شده‌است. اکنون دین اکثریت مردم اسلام است و تعداد انگشت شمار از شاخه‌های انحرافی از شیعه نیز در این شهر زندگی می‌کنند. شهر تودشک با تقدیم 40 شهید و تعدادی جانباز و برخوردار از مراکز فرهنگی تربیتی جایگاه ویژه‌ای را در منطقه به لحاظ مذهبی فرهنگی داشته و زبان مردم فارسی با گویش نائینی است که ریشه زردتشتی (زبان اوستا) داشته و با گویش معمول فارسی تا حدودی متفاوت است.

  • گویش محلی

علاوه بر زبان فارسی با لهجه یزدی، بسیاری از مردم محلی به گویش نایینی و تودشکی هم صحبت می‏کنند که گویش‌هایی هستند از گویش‌های مرتبط با زبان‌های ایرانی مرکزی.

مرتب سازی بر اساس
معرفی سوغات جدید
مرتب سازی بر اساس
معرفی غذای محلی جدید
در گذر زمان
معاصر
مرتب سازی بر اساس
Yandex.Metrica