شهر تبریز

همه شهرهای استان آذربایجان شرقی

شهر تبریز

امتیاز کاربران:
معرفی
سوغات
غذاهای محلی
گالری
نظرات
تبریز
کاربر نظر داده استاند
تاریخچه

تبریز با بیش از 1 میلیون و 400 هزار نفرجمعیت پنجمین شهر پرجمعیت و دومین شهر صنعتی کشور ایران است. تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی است و ارتفاع آن از سطح دریا 1340 متر می باشد. با وسعتی حدود 11800 کیلومتر در قلمرو میانی خطه آذربایجان و در قسمت شمال شرقی دریاچه ارومیه و 619 کیلو متری غرب تهران قرار دارد و در150 کیلو متری جنوب جلفا ، مرز ایران و جمهوری آذربایجان قرار گرفته است. مردم تبریز همانند اکثر مردم آذربایجان شرقی دارای مذهب شیعه بوده و به زبان ترکی آذری صحبت میکنند. ولی در این شهر اهل تسنن و اقلیت های مذهبی نیز در بعضی محلات وجود دارند. تبریز در قدیم، به "شهرباغ" معروف بوده و در برخی اسناد برای تبریز نام های "تاورز"، "تورژ"، "تورش" و "دورژ" هم ذکر شده است.

تبریز از سمت جنوب به رشته کوه منفرد همیشه پر برف سهند و از شمال شرقی به کوه سرخ فام عون علی (عینالی) محدود می شود. رودخانه آجی چای (تلخه رود) از قسمت شمال و شمال غرب تبریز می گذرد و بعد از طی مسافتی قابل توجه در دشت تبریز به دریاچه ارومیه می ریزد.

این شهر از لحاظ گردشگری بسیار مستعد بوده و از چه از لحاظ اکوتوریسم و چه از لحاظ تنوع آثار باستانی قابل توجه است. گرچه آب و هوای منطقه در فصل های سرد سال گردشگری را در آن مشکل کرده است لیکن در ماه های اردیبهشت تا مهر ماه از آب و هوایی مطبوع برخوردار بوده و مسافرتی خاطره انگیز را نوید می دهد.

شهر تبریز شهر اولین های ایران نامیده می شود. این نامگذاری به سبب ایجاد اولین چاپخانه، اولین خیابانی که در ایران دارای برق شد، اولین پستخانه، اولین خط انتقال پست، کتابخانه عمومی، ایستگاه آتش نشانی، انجمن شهر، مرکز پلیس، حمل‌ونقل ریلی عمومی (با اسب) و... می باشد.

آداب و رسوم

آذربایجان شرقی با پیشینه کهن فرهنگی و اجتماعی خود دارای آداب و رسوم جالب و خاصی است که از جذابیت و ویژگی منحصر برخوردار است که از باورهای دینی و قومی و مذهبی است نشات گرفته است. از جمله این سنتها میتوان به آداب عید نوروز اشاره کرد.

تکم خوانی آیینی است به قدمت نوروز و یادگاری از آداب و رسوم نوروز که همواره در سرزمین آذربایجان به عنوان آیینی ماندگار و منحصر به فرد مورد توجه مردم بوده و با روش مخصوص توسط تکم گردانها به اجرا گذاشته می شده است که ‘سایاچی‌’ نام دارند. این مراسم با گذر از روستائی به روستای دیگر و شهری به شهری دیگر اجراء می‌شود که در آن نوروز خوانان مژده رسیدن بهار را می‌دهند.
در سفره نوروز، به‌ویژه در گذشته خوراکی‌هائی چون ماست دست نزده، برنج سفید پخته یا خام، گوشت و غذاهائی که اصولاً نشانه ٔ برکت و محصول خوب باشد می‌گذارند . نمادهائی مانند آینه، تخم‌مرغ، سمنو، سبزه، شیرنی، آب چهل یاسین نیز در کنار آن قرار می‌دهند که ترکیبی از برکت و باروری باشد .
در برخی مناطق آذربایجان شرقی، مردم کوزه یا کاسه‌ای آب را نزد روحانی محل می‌برند و روحانی بر آن چهل‌بار سوره ٔ یاسین می‌خواند و فوت می‌کند. سپس این آب تبرک را بر گوشه و کنار خانه به‌ویژه بر دام‌ها و محصولات می‌ریزند و به کودکان می‌دهند، تا هم برکت و باروری را زیاد کند و هم شفا بخشد . غلاتی مانند گندم، جو یا حبوبات را چندین روز مانده به عید سبز می‌کنند و سر سفره می‌گذارند.

رسم است که کودکان صبح روز عید، کیسه ٔ کوچکی در دست گرفته و به بازدید خانه‌های اقوام بروند و صاحب‌خانه‌ها نیز چیزهائی مثل تخم‌مرغ رنگ کرده، گردو، شیرینی و گاه پول و جوراب به آنها می‌دهند. چند روز بعد از عید نیز خوانچه‌های عیدیانه آماده می‌شود. هر خوانچه شامل پارچه، کفش، جوراب، شیرینی، برنج خام و…است که برای عروس خانواده یا دختر خانواده که تازه ازدواج کرده می‌فرستند.

مرتب سازی بر اساس
معرفی سوغات جدید
مرتب سازی بر اساس
معرفی غذای محلی جدید
در گذر زمان
معاصر
مرتب سازی بر اساس
Yandex.Metrica