روستای قزلجه آق امام

همه روستاهای استان گلستان

روستای قزلجه آق امام

امتیاز کاربران:
معرفی
سوغات
غذاهای محلی
گالری
نظرات
قزلجه آق امام
کاربر نظر داده استاند
تاریخچه

روستای قزلجه آق امام از توابع بخش مرکزی شهرستان آزادشهر با مختصات 5 کیلومتری شمال شرقی آزاد شهر و 80 کیلومتری شهر گرگان قرار دارد.
این روستا، از شمال به روستای 
پشمک، از شمال غرب و غرب به روستاهایممی آقچلی، پورجان ممی، نظام‌آباد، جاده آزادشهر- مینودشت، از جنوب به شهر آزاد شـهر و از شـرق به روسـتاهای نـیلی و سیدآباد محدود می‌شود. رودخانه نوده از میان روستا و رودخانه تیل‌آباد در غرب آن جریان دارد. ارتـفاع روسـتای جـلگه‌ای قزلجه آق امام، از سطح دریا 98 متر است و اقلیمی، معتدل و مرطوب دارد. مـیانگین بـارندگی سالانه در این روستا 484 میلی‌متر گزارش شده است.
روستای قزلجه آق امام قدمتی طولانی دارد و آثار تاریخی چندی در آن به جا مانده است. زیارتگاه امامزاده محمدبن‌زید معروف به 
آق امام و بنای حوزه علمیه همجوار آن، بقایای شهر تاریخی دشت قلعه یا دشت حلقه از آثار تاریخی و دینی روستاست که قدمت طولانی روستا را نشان می‌دهد.
مردم روستای قزلجه آق امام به زبان‌های ترکمنی، بلوچی، زابلی و فارسی سخن می‌گویند. آن‌ها مسلمان و پیرو مذاهب تسنن و شیعه می‌باشند.

آداب و رسوم

بازی‌های محلی روستا، می‌توان به کشتی محلی ترکمنی، اسب سواری، کشتی آلیش، چوب بازی و رقص خنجر اشاره نمود. در رقص خنجر، مردم ترکمن با حرکاتی موزون و هماهنگ در حالیکه لباس‌ سنتی برتن دارند، دست در گردن یکدیگر به دور فرد شمشیردارحلقه می‌زنند و ذکر می‌خوانند و در هنگام خواندن ذکر، 6 تا 8 نفر دیگر نیز به وسط حلقه می‌آیند و با گروه همنوا می‌شوند. این رقص زیبا با هیجان و فریاد زیادی همراه است و آن‌قدر ادامه پیدا می‌کند تا یکی از رقصندگان از شدت التهاب، غش کند. در این هنگام، شمشیردار به گوش او غزلیاتی می‌خواند تا به هوش بیاید.

استفاده از انواع  آوازها و آهنگ‌های محلی به زبان‌های بلوچی و ترکمنی همراه با سازهای سنتی (نی، دوتار، کمانچه و دهل) و نیز آوازخوانی گروه‌های سرود سنتی ترکمنی، در مراسم عروسی و جشن‌های مردم روستا، متداول است.

پوشاک غالب مردان روستا همانند پوشش مردم شهرهای کوچک است. تعدادی از مردان به ویژه ترکمنان از کلاه پشمی و نخی استفاده می‌کنند. با این حال، مرسوم است که همه مردم، در جشن‌های محلی و مراسم خاص، لباس محلی بر تن کنند. پوشش غالب زنان روستا همان لباس محلی است. زنان ترکمن از پیراهن بلند، کلاه و روسری‌های بلند (یایلیق) با طرح‌ها و رنگ‌های زیبا استفاده می‌کنند. زنان بلوچی و زابلی نیز، لبا‌س‌های محلی خاص خود را بر تن می‌کنند.

مرتب سازی بر اساس
معرفی سوغات جدید
مرتب سازی بر اساس
معرفی غذای محلی جدید
در گذر زمان
معاصر
مرتب سازی بر اساس
Yandex.Metrica