روستای فاریاب

همه روستاهای استان هرمزگان

روستای فاریاب

امتیاز کاربران:
معرفی
سوغات
غذاهای محلی
گالری
نظرات
فاریاب
کاربر نظر داده استاند
تاریخچه

فاریاب روستای بزرگی از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک هرمزگان است.

روستای فاریاب:روستایی است بسیار قدیمی، تاریخش به دوران (گبرها) زرتشتی بر می‌گردد. و به لهجه محلی به آن «پارو(Parow)» می‌گویند. پارو به منطقه‌ای اطلاق می‌شود که آب فراوان داشته باشد. به اعتقاد مردم گبرها که همان زرتشتیان می‌باشند کار عظیم آب رسانی را با احداث چندصد حلقه قنات (کاریز) در حدود (۳۶6حلقه قنات)به طول تقریبی ۳ کیلومتر ازمبدأ تامظهر از نقاط دوردست امکان پذیر ساخته‌اند. البته گبرها با ورود اسلام یادین اسلام راپذیرفته ویا به کشور هندوستان و مناطق همجوار مهاجرت کردند. منطقهٔ سکونت قبلی مردم در یک کیلومتری شرق روستا بوده‌است که به علت بیماری مسری طاعون مردم مجبور به ترک محل سکونت شدند که در اثر این بیماری صدها نفر جان خود را از دست دادند. از محلل سکونت قبلی تپه‌ای تاریخی برجای مانده که ازدل آن گه گاهی سکه‌ای، شی ای یا...بیرن می‌آید. چندسال قبل عده‌ای ناشناس شبانه بانبش گوری قدیمی چند سکه ازآن بیرون کشیده وبابر جا گذاشتن تنها حفره‌ای توخالی متواری شدند. درقسمت شرق این تپه بقایای مسجدی قدیمی وجود دارد که هنوزگچ بری‌های دل انگیز آن خودنمایی می‌کندکه، تازمانی نه چندان دور ازآن به عنوان عیدگاه استفاده می‌شده‌است. مردم روستا به گویش محلی خود که ترکیبی از زبان فارسی و عربی و برخی اصطلاحات خاص منطقه سخن می‌گویند. گویش مردمان این روستاهم همچون روستاها و شهرهای مجاور گویش لارستانی است. که گویش بسیاری ازمردمان هرمزگان است. عده ای از اهالی روستا از دوران بسیار دور ساکن کشورهای: کویت، بحرین، قطر، امارات متحده عربی و مناطق شرق عربستان سعودی نیز هستند.[۵]. دراین روستاچند مسجد جهت برگزاری نماز جماعت وجود دارد

آداب و رسوم

عید نوروزبا آغازسال نرودم همچون دیگرهموطنان با سال نورابه همدیگرتبریک می گویند                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   درگذشته به علت ارتباط قومی با کشورهای جنوبی حاشیه خلیج فارس وسمتهای آنها واینکه مردم ازمرکزکشوردوربوده ورسانه های جمعی کمتر در اختیارداشتندآغازسال نوبه خوبی احساس نمی شد اما َاخیراَ دربسیاری ازخانه ها سفرهَ هفت سین می اندازند و دیگر تشریفات این عید معمول می دادند.

 

عید قربان:

همه ساله روز دهم ماه ذی الحجه یعنی زمان بازگشت حاجیان از عرفات به مکه، در سراسر کشورهای اسلامی عید گرفته می شود. مدت زمان این عید سه/3 روز است این عید با شکوه خاصی برگزار می شود. صبح روز بعد همراه با طلوع آفتاب مؤذن به مسجد می رود و با صدای خوش، اینگونه مردم را به نماز عید فرا می خواند.

«الله اکبر، الله اکبر، لا اله الله، الله اکبر الله اکبر ولله الحمد» مردان و پسران بالغ بعد از شستن بدن و پوشیدن لباس نو به سوی مسجد می روند و همراه مؤذن شعار فوق را تکرار می کند.بعد از حدود نیم ساعت امام جماعت می آید و مؤذن با صدای صلاة الجامعه مردم را به نماز می خواند پس از پایان نماز و خطبه مردم در مسجد همدیگر را در آغوش می گیرند و عید را تبریک گفته و از همدیگر حلالیت می طلبند و بعد از آن به طرف قبرستانها رفته و آنجا به مرده ها سلام داده و فاتحه و قرآن می خوانند و بعد از آنجا به خانه های خود و اقوام و آشنایان می روند و عید را تبریک می گویند.

از طرف دیگر زنها بعد از رفتن مردها به مسجد بچه ها را لباس نو می پوشانند. بچه ها دسته دسته به خانه های اقوام و همسایگان می روند و عیدی می گیرند.

 

 

عید فطر:

اول ماه شوال روز عید فطر است این عید نیز باشکوه خاصی برگزار می شود و مردم یعد از یک ماه روزه گرفتن با دیدن هلال ماه نو فردای آن را عید اعلام می کنند. مدت زمان این عید یک روز است و تمام ترتیباتی که در عید قربان فراعت می شود در این عید نیز رعایت می گردد.

 

 

عزاداری برای مرده:

ایام عزاداری معمولا سه/3 روز است و معمولا در خانه بزرگترین فرد باز مانده برگزار می شود. در این سه روز اهالی به خانه باز ماندگان می روند و تسلیت می گویند و اندکی می نشیسند و خارج می شوند و در بعضی مجالس قرآن خوانده می شود و به تازگی بعضی از خانواده ها مجلس مردانه در نزدیکترین مسجد محل برگزار می کنند.

 

 

نماز تراویح:

نماز تراویح فقط  در ماه رمضان برگزار می شود و بیست رکعت است و به اضافه سه/3 رکعت نماز وتر و جمعآ بیست وسه/23 رکعت می باشد که این نماز به صورت دو/2 رکعتی با جماعت خوانده می شود.

 

 

مولود خوانی:

همه ساله شب دوازدهم ربیع الاول و چند شب بعد از آن مراسم مولود خوانی برگزار می شود این مراسم ممکن است در مساجد با در خانه افراد برگزار می شود و در این مراسم افرادی صدای خوشی دارند اشعاری در ستایش خدا و مدح رسول و آل بیت و صحابه کرام می خوانند و افراد حاضر جواب می دهند در مولود خوانی از دف و دایره نیز استفاده می شود. در اثنای مراسم و با بعد از خاتمه آن با شربت وشیرینی و میوه از حاضرین پذیرایی می شود.

 

 

تاسو و عاشورا:

با وجودی که اهل سنت احترام خاصی برای اهل بیت نهبوص امام حسن و امام حسین تامَل اند ،در این ایام عزاداری نمی کنند. با اعتقاد آنها ایام عزاداری سه/3روز است که آن هم بلافاصله بعد از وفات مشخص صورت می گیرد اما در آن روزها بسیاری از مردم روزه می گیرند و خیرات می کنند.

 

عیدی:

بچه های کوچک صبح روزعید بعد از پوشیدن لباس نو در گروه چند نفری به خانۀ اهالی می روند و با صدای بلند از آنها می خواهند که به ایشان عیدی بدهند و اهالی نیز به آنها پول خرد یا تنقلاتی که از قبل آماده کرده بودند به آنها می دهند.

 

 

زیر گهواره (زیر بهنه):

وقتی کسی صاحب اولاد می شود مقداری شیرینی و تنقلات تهیه می کنند و بچه های محله وقتی که خبر تولد بچه به گوششان می رسد به خانه آن شخص می روند و با صدای بلند از او می خواهند که شیرینی فرزندش را بدهند در گذشته این شیرینی زیر گهواره نگه می داشتند و با آمدن بچه ها از زیر گهواره بیرون می آورند و به بچه ها می دادند به این خاطر به زیرگهواره ای معروف است .

 

 

مراسم عقد و عروسی:

در زبان محلی به چنین عروسی«داوات»می گوییم.

خواستگاری :در گذشته نه چنداپن دور پدر و مادر داماد دختری را برای همه پیشنهاد می دادند اگر پسر هم می پسندید توسط بزرگان فامیل یا  ریش سفیدان محل از دختر مورد نظر خواستگاری می شد.

تا روز ازدواج پسر و دختر به هیچ وجه همدیگر را نمی دیدند. اما امروزه پسر و دختر همدیگر را می پسندند و پس ازپذیرفتن خانواده از عروس خواستگاری می کنند بعد از پذیرفتن خانواده عروس و تعیین وفت قبلی عروس و داماد با عهده ای از افراد فامیل در دفتر ثبت ازدواج حضوری یا قید و قاعد خطبۀعقد را می خواند و بعد از خطبۀ عقد افراد حاضر به داماد تبریک می گونید و در خانۀ داماد با افراد فامیل و دوستان نزدیک به صرف میوه و شربت دعوت می شوند. بعد داماد وارد فضای خانه می شود و زنها نقل و بادام سبز و سکه و اسکناس بر سر داماد می ریزند و داماد مجددا به مجلس مردانه برمی گردد. زنان فامیل و دوست و همسایه که در خانۀ داماد جمع هستند، آن شب به جشن و سرور می پردازند فرادای آن شب داماد طی و اسمی به خانۀ عروس می رود و در مادر زن می گیرد و مقداری پول در دستان مادر زن می گذارد که به آن «دستگیران» می گویند بعد از آن داماد مجاز است که هر وقت خواست به خانۀ عروس برود .

 

حلقه دستکنان :

این رسم جدید است خانواده عروس و داماد توافق می کنند و شبی معین می کنند که داماد به همراه خانواده و بستگان به خانه عروس بروند و حلقه ازدواج با مقداری طلا و جواهر به عروس بپوشانند این رسم کلا زنانه است و داماد در حضور زنها حلقه ازدواج را به دست عروس می کند و بعد شیرینی صرف می شود این مراسم تا نیمه شب برقرار می شود.

 

حنا بندان :

مراسم حنابندان یک شب قبل از عروسی است و در این شب دست و پای عروس با حنا نقش و نگار می کنند در اثنای حنابندی زنان دف و دایره می زنند و می رقصند و آواز مخصوص آن شب می خوانند.

 

عروسی:

مخارج عروسی کلا بر عهدۀ داماد است در گذشته عروسی سه روز و سه شب بود و در آن سه روز تمامی اهالی به صرف نهار و شام دعوت میشدند. امروره نیز بعضی ها این مراسم را انجام می دهند. شب اول عروسی به شب«دزدی» و شب دوم«فاشتی» معروف است در شب اول به عروس لباس سبز می پوشانند و در حیاطی بزرگ زیر دیوار مفروش و چراغانی می کنند و برای عروس وداماد مبل و صندلی می گذارند . در شب اول عروس تزئین کامل می نشیند و زنان و دختران در جلو او نشسته و بعضی دایره می زنند و آواز می خوانند و می رقصند در گذشته در شب دزدی چهره ی عروس را با پارچه نازک یا تور می پوشانیدن تا کسی چهره او را نبینند و به همین دلیل این شب به شب دوزدی معروف گشت فردای آن روز هنگام عصر، داماد را به وسط حیاط می نشانند و سلمانی می آید و سر داماد را در حضور مردان و جوانان اصلاح می کند و زنها از روی پشت بام خانه بعد از اصلاح شیرینی و سکه می ریختند این مراسم را سرتراشی می گویند هنگام سرتراشی معمولا چند نفر بزرگتر مدایحی در وصف پیامبر و خلفا می خوانند و دیگران جواب می دهند.

 

مرتب سازی بر اساس
معرفی سوغات جدید
مرتب سازی بر اساس
معرفی غذای محلی جدید
در گذر زمان
معاصر
مرتب سازی بر اساس
Yandex.Metrica