روستای رونج

همه روستاهای استان خراسان رضوئ

روستای رونج

امتیاز کاربران:
معرفی
سوغات
غذاهای محلی
گالری
نظرات
رونج
کاربر نظر داده استاند
تاریخچه

"رونج" (به کسر "ر" و "واو") نام روستایی است واقع در بخش مرکزی شهرستان تربت جام استان خراسان رضوی که در ۲۳ کیلومتری جاده تربت جام به مشهد و دامنه کوههای رونج-بزد واقع شده است. 

فرهنگ لغت دهخدا " روستای رونج" را به نقل از جلد نهم فرهنگ جغرافیایی ایران اینگونه معرفی می کند: "دهی از بخش تربت جام شهرستان مشهد. سکنه آن ۱۶۱۷ تن. آب آن از قنات. محصولات آنجا غلات و پنبه. صنایع دستی آنجا قالیچه و گلیم و جوراب بافی".

البته از حدود هفتاد سال قبل که دهخدا مطالب این لغت نامه را گرد آوری نمود تاکنون تغییرات بسیار زیادی در این روستا از نظر وسعت، جمعیت و  شرایط زندگی رخ داده است.

 

فاصله این روستا تا شهرستان تربت جام ۳۵ کیلومتر می باشد. برای رسیدن به روستا باید حدود ۱۲ کیلومتر از جاده اصلی تربت جام-مشهد به سمت کوه رانندگی کرد. البته این جاده آسفالته می باشد. 

در مسیر جاده تربت جام به رونج و پس از  خارج شدن  از جاده اصلی چند روستای دیگر از جمله سمرغاوه و کلات سفید نیز وجود دارند که البته از نظر جمعیت و وسعت کوچکتر از رونج هستند.  

علیرغم واقع شدن در منطقه خشک و کویری تربت جام، روستای رونج به دلیل واقع شدن در کوهپایه از آب و هوای بسیار خوبی بویژه در فصول بهار و تابستان برخوردار است. در فصل زمستان هوا سرد می شود.

این روستا دارای باغات میوه بسیار سرسبز و زیبایی است که بسیاری از مردم تربت جام و روستاهای اطراف برای استفاده از  طبیعت زیبای آن و همچنین برای کوهنوردی به این روستا می روند.

در باغهای رونج اکثر میوه ها و محصولات فصلی کشاورزی منطقه یافت می شود از جمله آلبالو، گیلاس، زردآلو، هلو، گلابی، انگور، سیب، به، انار و ....

در این روستا همچنین درختان گردو و بادام به وفور وجود دارند. در چند سال اخیر کاشت زعفران در زمینهای اطراف روستا بسیار گسترده شده است.

حدود هفتصد خانوار در این روستا زندگی می کنند. اکثریت قریب به اتفاق ساکنین به کشاورزی، باغداری و دامپروری مشغول اند.  مهم ترین محصولات کشاورزی روستا گندم، جو، چغندر قند است که به دو صورت آبی و دیم کاشت می شود.

آب کشاورزی و مصرفی روستا از طریق آب جاری از کوه، چندین چشمه واقع اطراف روستا و همچنین چند قنات تامین می شود.

از جمله مناطق دیدنی و جذاب این روستا نیز آبشار رونج و باغهای سرسبز حاشیه آب و همچنین طبیعت بسیار زیبا و خوش آب و هوای و بکر دامنه کوه می باشد. البته در اطراف روستا چندین چشمه نیز وجود دارد.

تقریبا حصاری از تپه ها و کوه اطراف روستا را پوشانده که در یکی از این تپه و در داخل سنگلاخ های تپه، پناهگاههایی به شکل غار از چند صد سال قبل کنده شده که به راحتی می توان به داخل آن وارد شد. گویا چاههایی نیز در زیر این غار ها وجود دارد که هنوز به طور دقیق مورد بررسی و کاوش قرار نگرفته اند.  

در امتداد جاده روستا و قبل از وارد شدن به روستا، تقریبا در بالای کوه یک دکل مخابراتی بزرگ و مرتفع و همچنین یک دکل کوچکتر برای پوشش شبکه سوم سیما ساخته و نصب شده است. برای رسیدن به این منطقه با ماشین باید چند کیلومتری در جاده خاکی رانندگی  کرد.   

آداب و رسوم

 عزاداری در ذات خود یک نوع واکنش است در مقابل از دست دادن عزیزان و کسانی که انسان آنها را دوست دارد، یا می توان گفت، یک نوع بروز احساسات و اعلام علایق است. این امر به نوبه خود شکل و شمایل مختلف را به خود گرفته است. عزاداری حضرت امام حسین (ع) در ماه محرم نیز از این قاعده مستثنی نبوده و مردم هر گوشه از ایران و تعدادی از کشورهای دیگر نیز از دیر باز هر یک طبق آیین و رسوم اجتماعی و فرهنگی خود هر ساله مراسم عزاداری سرور و سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله امام حسین (ع) را برگزار می کنند. از آنجا که خمیر مایه و محتوای کلیه این مراسم همان ابراز همدردی با شهیدان کربلا و یادآوری پیام قیام امام حسین می باشد، چندان جای تعجب نیز نیست اگر این مراسم در بسیاری از نقاط ایران و دیگر کشورها نیز با کمی اختلاف شبیه به هم باشد.   

در روستای رونج نیز از شب اول ماه محرم مراسم عزاداری برای امام حسین علیه السلام در مسجد روستا شروع می شود. هر شب ابتدا روحانی روستا ضمن سخنرانی و روضه خوانی به بیان نکاتی از زندگی آن حضرت و تبیین شرایط زمان و فلسفه قیام عاشورا می پردازد. بعد از اتمام روضه خوانی و سخنرانی، مداحان اهل بیت نوحه می خواند و بقیه مردم مردم نیز به طور منظم سینه می زنند.  این مراسم معمولا در طی دهه اول محرم هر شب ادامه دارد.

 علم کشی و مراسم ویژه روز عاشورا:

 علم به عنوان نماد و نشان پرچم سپاه امام حسین (ع) است که از زمان صفویه وارد مراسم آیینی ایرانیان شده است. چوب علم معمولا از درخت چنار است و ارتفاع آن گاهی تا چند متر نیز می رسد. این چوب را که که خوب تراشیده وصاف کرده اند با پارچه هایی اغلب سبز رنگ یا مشکی است که نمادی از آل پیامبر و عزاداری امام حسین است، تزیین می کنند. در گذشته و همچنین در بسیاری روستاها رسم بر این بوده و هست که مردم برای گرفتن حاجت یا رفع مشکل خود نذر می کرده و پارچه ای را به علم می بستند.

معمولا برای مراسم روز عاشورا همه مردم روستا و تمام کسانی که رونجی هستند از تمامی شهرهای اطراف بویژه از تربت جام و مشهد به روستا می آیند به نحوی که کمتر می توان رونجی پیدا کرد که در روز عاشورا در روستا نباشد و در مراسم علم گردانی شرکت نکند.

مراسم علم گردانی معمولا از صبح زود در روز عاشورا شروع می شود. تعداد علم ها سه عدد است و هیات عزاداری این علم ها را از مسجد روستا طبق آیین خاص و ذکر ادعیه و نوحه خوانی از مسجد روستا خارج می کنند.

همانطور که قبلا نیز ذکر شده بود روستای رونج دارای سه قبرستان است که هر کدام در یک گوشه روستا واقع شده اند و در گذشته اموات را در آنها دفن می کرده اند. هر چند که در حال حاضر اموات را فقط در قبرستانی که در ابتدای روستا واقع شده و قبور شهدا نیز در آنجا قرار دارد دفن می کنند.

ولی برای ادای احترام به درگذشتگان و اموات مسیر حرکت دسته های عزاداری و علم گردانی به این طریق است که دسته های عزاداری با نوحه خوانی و عزداری و با عبور از کوچه های داخل روستا و همچنین کوچه باغ های اطراف همراه با علم به این قبرستان ها رفته و ضمن عزاداری به فاتحه خوانی و روضه خوانی برای اموات می پردازند. معمولا عزادارن پس از حضور در قبرستان اول و فاتحه خوانی در راه بازگشت به روستا با حلیم نذری پذیرایی می شوند و سپس به قبرستان دوم که در دیگر گوشه روستا رفته و برای اموات آن قبرستان نیز فاتحه می خوانند. لازم به یادآوری است که مسیر رفتن به این قبرستان ها با عبور از مسیر رودخانه و کوچه باغ های روستا صورت می گیرد و عزاداران حسینی در بین راه با انواع نذری پذیرایی می شوند.

نهایتا و حدود ظهر عاشورا دسته ها همراه با علم به قبرستان جدید روستا محل دفن روی قبر شهدای روستا می روند. این عزاداری با فرارسیدن ظهر عاشورابه اوج خود می‌رسد. معمولا نماز ظهر عاشورا را با شکوه هر چه تمام تر در روی قبور شهدا و به جماعت خوانده می شود. بعد از آنجا معمولا مراسم سینه زنی و علم گردانی تا مسجد روستا ادامه پیدا می کند و علم ها را مجددا در مسجد روستا و در محل مخصوص خود قرار می دهند.  پس از آن نیز تمامی عزاداران، مردم و میهمانان با حلیم اطعام می شوند.

عزاداران حسینی همچنین در نخستین شب شهادت حضرت امام حسین(ع) با حضور در مسجد نوحه خوانی و سینه زنی کرده و مراسم شام غریبان را برگزار می‌کنند. مداحان اهل بیت(ع) نیز در این شب با یادآوری مصایب بازماندگان واقعه کربلا و توصیف رنج و آوارگی فرزندان امام حسین(ع) یاد و خاطره اسیران روز عاشورا و اطفال حضرت اباعبدالله‌الحسین (ع) را زنده نگه می دارند.  معمولا دسته هایی از بچه ها نیز به نشانه جستجوی اطفال آواره و گمشده سالار شهیدان در کوچه به صورت دسته حرکت کرده و نوحه می خوانند.

مرتب سازی بر اساس
معرفی سوغات جدید
مرتب سازی بر اساس
معرفی غذای محلی جدید
در گذر زمان
معاصر
مرتب سازی بر اساس
Yandex.Metrica